Bij mijn terugkeer naar Hangzhou,
een gedicht uit november 2010
naar Yuan Mei (1715 ? 1797)
Van Hangzhous vele bezienswaardigheden
Roemt iedereen het Westmeer als het mooist.
Toen ik er was, heerste een ijle mist vanuit
Het reusachtig wassende woud van torens,
En was het Westmeer drukker dan ooit tevoren.
Ondanks het winderige rumoer zag je geen golven
Want hysterische megafonen onder kleurrijke wimpels
Dempten de rimpeling op de spiegel van de maan
En verstomden de wielewalen die zingen in de wilgen.
Een meisje sprak ons toe in onze boot:
Maar geen van haar woorden kon ons bewegen.
Na ??n bezoek dacht ik het begrepen te hebben
En leerde ik weer de namen van de heuvels,
Vergeleek de bouw der paviljoens, de stand der pagodes,
De zevenmaal herbouwde tempels en steles,
De zegels met de namen van wie ons lief is en nabij
En de klank van de karakters van wie op wazige foto?s
Met klak in Maopak beaat omcirkeld werd door
Een hinnikende hofhouding van de rode keizers,
De leugens die de voorbije eeuwen bleekten
En de schrille kleuren van de gewaden voor morgen.
Na mijn tweede bezoek met mijn reizende dochter
Braken de dubbele heuveltoppen niet meer door de wolken,
Konden we de avondklok op Nanping nergens nog horen,
Was de smog te dik voor de Leifeng pagode in de avondgloed.
De herfstzon was slechts een roze wolk en de herfstmaan
Laat zich niet meer zien, zoals het past voor de spiegel van
Een oude man die zich het hoofd breekt over wat komen kan.
De dag was somber door het opalen licht en argeloze vreugde
Van buitenlui met digitale lichtdrukmalen en het vele vreten
En jongelui met opgeklopt haar en lege brilmonturen,
Strak geschutter om hun geilheid nog onwennig te etaleren.
Het landschap is treurig door Starbucks en Costa Coffee
En ?What?s your name - where are you from? -
Joelende schoolkinderen met rode halsdoek en
Expo 2010 badges: ?Bitter city, bitter life?.
Wat ben ik anders dan een oude man
Die nogal laat door reislust werd bekropen?
Wanneer zo dikwijls koude stormen waaien
Zijn de genoegens van het zwerven klein
Behoudens de herinneringen in de ogen
Van wie na ons nog wat warmte willen dragen.
Bij mijn terugkeer naar Hangzhou ? vijf gedichten.Yuan Mei (1715 ? 1797)
IV.
Van Hangzhous vele bezienswaardigheden
Roemt iedereen het Westmeer als het mooist.
Toen ik er was, was het een droge winter
En was het Westmeer kleiner dan gewoonlijk.
Ondanks de straffe wind zag je geen golven
Want slijk en modder toonden dikwijls planten.
Een meisje roeide ons in onze boot:
Na ??n bezoek had ik het wel begrepen.
Ik leerde weer de namen van de heuvels
En vergeleek de bouw der paviljoens.
De dag was somber door de dichte wolken,
Het landschap treurig door de kale bomen.
Wat ben ik anders dan een oude man
Die nogal laat door reislust werd bekropen?
Wanneer zo dikwijls koude stormen waaien
Zijn de genoegens van het zwerven klein.
Vertaling van W.L. Idema in ?Spiegel van de Klassieke Chinese Po?zie'
een gedicht uit november 2010
naar Yuan Mei (1715 ? 1797)
Van Hangzhous vele bezienswaardigheden
Roemt iedereen het Westmeer als het mooist.
Toen ik er was, heerste een ijle mist vanuit
Het reusachtig wassende woud van torens,
En was het Westmeer drukker dan ooit tevoren.
Ondanks het winderige rumoer zag je geen golven
Want hysterische megafonen onder kleurrijke wimpels
Dempten de rimpeling op de spiegel van de maan
En verstomden de wielewalen die zingen in de wilgen.
Een meisje sprak ons toe in onze boot:
Maar geen van haar woorden kon ons bewegen.
Na ??n bezoek dacht ik het begrepen te hebben
En leerde ik weer de namen van de heuvels,
Vergeleek de bouw der paviljoens, de stand der pagodes,
De zevenmaal herbouwde tempels en steles,
De zegels met de namen van wie ons lief is en nabij
En de klank van de karakters van wie op wazige foto?s
Met klak in Maopak beaat omcirkeld werd door
Een hinnikende hofhouding van de rode keizers,
De leugens die de voorbije eeuwen bleekten
En de schrille kleuren van de gewaden voor morgen.
Na mijn tweede bezoek met mijn reizende dochter
Braken de dubbele heuveltoppen niet meer door de wolken,
Konden we de avondklok op Nanping nergens nog horen,
Was de smog te dik voor de Leifeng pagode in de avondgloed.
De herfstzon was slechts een roze wolk en de herfstmaan
Laat zich niet meer zien, zoals het past voor de spiegel van
Een oude man die zich het hoofd breekt over wat komen kan.
De dag was somber door het opalen licht en argeloze vreugde
Van buitenlui met digitale lichtdrukmalen en het vele vreten
En jongelui met opgeklopt haar en lege brilmonturen,
Strak geschutter om hun geilheid nog onwennig te etaleren.
Het landschap is treurig door Starbucks en Costa Coffee
En ?What?s your name - where are you from? -
Joelende schoolkinderen met rode halsdoek en
Expo 2010 badges: ?Bitter city, bitter life?.
Wat ben ik anders dan een oude man
Die nogal laat door reislust werd bekropen?
Wanneer zo dikwijls koude stormen waaien
Zijn de genoegens van het zwerven klein
Behoudens de herinneringen in de ogen
Van wie na ons nog wat warmte willen dragen.
Bij mijn terugkeer naar Hangzhou ? vijf gedichten.Yuan Mei (1715 ? 1797)
IV.
Van Hangzhous vele bezienswaardigheden
Roemt iedereen het Westmeer als het mooist.
Toen ik er was, was het een droge winter
En was het Westmeer kleiner dan gewoonlijk.
Ondanks de straffe wind zag je geen golven
Want slijk en modder toonden dikwijls planten.
Een meisje roeide ons in onze boot:
Na ??n bezoek had ik het wel begrepen.
Ik leerde weer de namen van de heuvels
En vergeleek de bouw der paviljoens.
De dag was somber door de dichte wolken,
Het landschap treurig door de kale bomen.
Wat ben ik anders dan een oude man
Die nogal laat door reislust werd bekropen?
Wanneer zo dikwijls koude stormen waaien
Zijn de genoegens van het zwerven klein.
Vertaling van W.L. Idema in ?Spiegel van de Klassieke Chinese Po?zie'